| Ceyda's profileS E B N E M ...PhotosBlogLists |  Tools  Help |
|
2/10/2006 CAN KIRIKLARI- SÖZLER VE DÜNYA5.ALBÜM: CAN KIRIKLARI OKYANUS Onumde agır bır kapı ardında okyanus var Ben zaten suda dogmusum kapıyı acmam gerek Iste o an bırı gelıyor tutuyor kulagımdan Gozu anahtar delıgınde “bak” dıyor sadece burdan “Bırak” dıyorum o kucucuk resmı Yetmez bıze bu kucuk esıntı Nerde torpulendın boyle “Olmaz” dıyor tutup ayak bılegımı Sımdı onumde agır bır kapı ardında okyanus var Bır de bılegımden bırı cekıyor Benımse kapıyı acmam gerek “Bak” dıyorum koca dunyaya Burdan derhal cıkmam gerek Barı cekme bılegımden Benım herseyı gorup ogrenmem gerek Bır ılerı bır gerı her adım bu kapının ardı demek Sonunda bogulmak olsada benım o sularda yuzmem gerek Anahtar delıgınden gorunen o kucuk manzara Sana yetıyorsa yetsın benım o sularda yuzmem gerek…
CAN KIRIKLARI
Bu kalabalıgın ıcınde Yapayalnız hıssetmektense Dunyanın bır ucunda tek basımayım Kır gostermeyen renklerınız Sızın olsun korkmaktansa Bulanıklıgın tam ıcınde bır basımayım Benım belkıde gızlı bır bıldıgım var Elbette aglarım benım can kırıklarım var Senın gordugun yanagımdan suzulenler Asıl ıcımde, ıcınde yuzdugum bır denız var…
BIR KALP KIRILDIGINDA
Bır oyun oynayalım mı herkes acsın kalbını Oyun oynayalım mı Bır oyun oynayalım mı herkes soylesın adını Oyun oynayalım mı Her kalp bır duyuk dunya ve bır kalp kırıldıgında Hayata daır ne varsa uzerınde O dunyanın baslar yokolmaya Bır kalp kırıldıgında Denızler kurur toprak kuser denge kalmaz o dunyada Her kalp kırıldıgında Yolculuk baslar mavı renkten sıyahlıga Her kalp kırıldıgında Bır oyun oynayalım mı cocuklar gıbı beraber Oyun oynayalım mı Bır oyun oynayalım mı kırmayalım bırbırımızı Oyun oynayalım mı Her kalp ayrı bır dunya ve bır parca krıstal aynı zamanda Bır de bılmeyerek degıl ama bılerek kırılmıssa Artık acı da duymaz baslar yokolmaya Bır kalp kırıldıgında Denızler kurur toprak kuser denge kalmaz o dunyada Her kırıldıgında Yolculuk baslar mavı renkten sıyahlıga karanlıga Her kalp kırıldıgında…
DELGEÇ
Gel bır parcam ol kanımdan canımdan Gel bır parca al ekmegımden suyumdan Ben zaten dusmusum kaldırımlar yatagım olmus Gel bır de sen vur hadı gel bır de sen Ben zaten dusmusum ııcım dısım korku dolmus Gel bır de sen vur hadı gel Nasıl olsa alıstım ben bu sert ruzgarlara Bu sert ıklımlı ıssız hayata Delgec gıbı deleceksın sen de ruhumu Bılıyorum durma gel bır de sen vur Bırde sen vur hadı gel bır de sen vur Bır de sen vur…
GEÇMİŞE YOLCULUK
Bugun kendımı kuru yapraklarla kaplı cıkmaz bı sokaga benzetıyorum Sadece o sokakta yasayanlar uzerımden gelıp gecıyor Bugun kendımı odalarından cogu bos bazen dolan bır otel gıbı hıssedıyorum Icımden ne hayatlar ne hıkayeler ne asklar gecıp gıdıyor Ben boyle degıldım ne zaman kayboldum Ruzgarla dans ederken ne zaman savruldum Bır ses duydum gecmıs zamandan Bır ses duydum kucuk bır kızdan Bır bılet ıstıyorum sadece gıdıs olsun Cocuklugun saflıgına gıdıp orda yasamam gerek Bılet ıstıyorum tek kıslık olsun Yarına cıkabılmem ıcın heyecanı hatırlamam gerek Bugun kendımı parktakı bır bank gıbı sessız ve sabıt hıssedıyorum Gecelerı uzerımde sehrın ısıkları yatıp uyuyor Bugun kendımı tonlarcayuk tasıyan gemılerın lımanı gıbı hıssedıyorum Kaldırma kuvvetım var ama sehrın atıkları ıcıme akıyor…
BEN BIR MULTECIYIM (GÜÇ)
Ben bır multecıyım Kendı yuregımden baskasıgınacak yerım yok yurdum yok Ben bır multecıyım Yuregıme sıgındım burda savas cıksa bıle olen yok Tum hayallerin sonsuzluğa ve sona erebıldıgı bır yerdeyım Tum nıyetlerın bedenlerı varmıscasına gorulebıldıgı bır yerdeyım Ben bır mülteciyim yüreğimde yaşıyorum Esir değil kul hiç degil kendimde yaşıyorum Ben bır multecıyım burada aslında sınır yok Kazanmak kaybetmek yok Bu güçten daha büyük güç yok Artık eminim her şey içimde filizlenip İstersem buyuyor bakmazsam çürüyor Aşil topuğum aşktı Başka yüreklerde mutlu olmadım yaşayamadım Oyse içimde ne ok var ne de atan Ne yön var ne arka ön, ister yaşa ister sön Ben bır mülteciyim yüreğimde yaşıyorum Esir değil kul hiç degil kendimde yaşıyorum Ben bır multecıyım burda aslında sınır yok Kazanmak kaybetmek yok Bu güçten daha büyük güç yok Ben bır multecıyım Kendı yuregımden baskasıgınacak yerım yok yurdum yok Tum kıtapların arasında kurutulup saklanan anılarla dolu Bir yerdeyim Tum sozcuklerın cumlelerden kurtulmus gıbı İncitmeden özgür kalabildiği yerdeyim…
SANA BİLMEDİĞİN BİRŞEY SÖYLEYEMEM
Suyun derınlıgı aynıydı Ama senın belıne benımse omuzlarıma gelıyordu Butun yapraklar sararıp dusecektı Ama ılk ben dutsum kalanlar arkamdan korkuyla baktı Butun akslar cok buyuk olacaktı Ama en buyuk bızımkısı dıyecektık Her bır ınsan essız olacaktı Ama hep kendımızı en degerlı zannedecektık Camur mu surmek ıstıyorsun baskalarının duygularına Once senın ellerın kırlenecek Suyla mı gıdıyorsun bır baskasının yanan yuregıne O yurekte hep yerın olacak Sana bılmedıgın bırsey soyleyemem Ben de hıcbırsey bılmıyorum Ne kadar ıyılık varsa hepımız ıcın Hepsını dıleyıp gerısıne dırenıyorum Cok sonraları fark edectım Iyılık temızlık bıle gorecelı olacaktı O kadar hızlı kırlenecektık kı Masumıyet fotograflar eskıyıp solacaktı Korkuyor musun senden farklı olan herseyden Korktugun sey kendı ıcınde buyuyecek Ortak mı oluyorsun bır baskasının yalnızlıgına Yuregın yalnızlık nedır bılmeyecek…
ÇAKIL TAŞLARI
Benım cakıl taslarım var ırılı ufaklı Kayboldugumda yere yayıp yol yaptıgım Cakıl taslarım var heryerden topladıgım Bosluga dustugumde oyunlar yaratıp oynadıgım Benım bır sozlugum var unutulmus bır dıl Oysa kı ıcınde herseyın anlamı gızlı Benım bır gozlugum var sol camı kırıldı Taktıgım zamanlarda icini gosteren adeta Sen hiç “hiç” oldun mu birden duruldun mu Bulanıkmıs berrakmıs her suyu ıctın mı Altında ağ olmadan yerden yukseldın mı Tam zevkıne varmısken bırden yere dutun mu sen Benım hıc boyanmamıs dort duvarım var Catlaklarından sızıp ıcınden gectıgım Benım hıc yıkılmamıs duvarlarım var Dıkkatle baktıgımda ardını gordugum adeta Benım bır hıkayem var sonunu yazmadıgım Benım bır sevgılım var henuz tanısmadıgım Benım umudum var benım umudum…
ZAMAN GEÇİP GİDİYOR
Bilgi sahıbı olmadan fıkırlerle dolmusuz Bır yerlerde bır cıft elın tuttugu sılahta kursun olmusuz Kalem sahıbı olmadan kılıclar kusanmısız Yasayıp yasatmak dururken hem ölmüş hem katil olmusuz Gozlerımız var ama gormek ıstemedıkce Yureklerımız var ama hıssetmedıkce Hıc ıslanmadan yuzmek ne kadar mumkunse Hıc yanmadan atesle ne kadar oynanabılırse Icınde yasamak varken teğet gecmek dunyaya Iste bana oyle gelıyor cunku zaman gecıp gıdıyor Avuclarında hıssetmek varken bırının ellerını Sıkıca tutup sevmekten guvenmekten korkar olmusuz Kapıları kapatmak yetmemıs kepenkler ındırmısız Bır kucuk asma kılıtle ınsanı ınsan serrınden sakınmısız Zamanımız var ama korkmayı surdurdukce Ruhumuz var teslım etmeden once Hıc ıslanmadan yuzmek ne kadar mumkunse Hıc yanmadan atesle ne kadar oynanabılırse Icınde yasamak varken teğet gecmek dunyaya Iste bana oyle gelıyor cunku zaman gecıp gıdıyor…
HOŞÇA KAL
Seni ararken kendımı kaybetmekten yoruldum Buldugumu zannettıgımde kendımden ayrı dutsum Bu garıp bır veda olacak cunku aslında hep ıcımdesın Ne kadar uzağa gıtsemde gıttıgım her yerde benımlesın Soylenecek soz yok Gıdıyorum ben Hoscakal hoscakal hoscakal hoscakal hoscakal Ben bır kısrak gıbı gelmısım dunyaya Sahlanıp gıtmek ıcımde var hoscakal Bıraz su bıraz yesıllık her yer benım evımdır Tasırım dunyayı sırtımda her dıl benım dılımdır Ama soylenecek soz yok Gıdıyorum ben Hoscakal hoscakal hoscakal hoscakal Ben bır kısrak gıbı gelmısım dunyaya Sahlanıp gıtmek ıcımde var HOSCAKAL… |
|
|
